AI love
NPO HUMAN
In de 6-delige non-fictie serie ‘AI Love’ seizoen 2 volgen we mensen met een diepe emotionele band met AI.
Anita kampt al levenslang met een intense angst voor mandarijnen, gekenmerkt door paniek, vermijding en walging. Ze overwint dit via DeepMemory-therapie: deepfake-AI creëert positieve video’s waarin een digitale versie van haar de angst confronteert en overwint.
Andere verhalen: Jacob heeft een romantische relatie met zijn zelfgebouwde AI-chatbot Aiva. Dwiky maakt een AI-assistent voor zijn moeder om heimwee te verzachten. Dirk Jan digitaliseert zichzelf en zijn vrouw Puja voor onsterfelijkheid. Britt gebruikt AI creatief als songwriter en bereidt zich voor op haar kind, de eerste AI-generatie.
De serie verkent hoe AI emotionele steun biedt, barrières doorbreekt, creativiteit stimuleert en therapie of eeuwig leven mogelijk maakt.
Anita en manderijnen
Anita, een 37-jarige vrouw, heeft bijna haar hele leven al een intense angst voor mandarijnen. Deze fobie begon al in haar tweede levensjaar en uit zich in heftige lichamelijke reacties en sterk vermijdingsgedrag. Ze vermijdt mandarijnen ten koste van alles, tot het punt dat ze in het openbaar vervoer mensen aanspreekt en vraagt om geen mandarijnen te eten, en ze weigert contact met mensen die er een hebben aangeraakt. Het is moeilijk voor haar om erover te praten, omdat ze bang is om in paniek te raken. Naast de angst speelt walging een grote rol; ze vergelijkt mandarijnen met een kadaver. Ondanks dat walging prominent aanwezig is bij Anita, ligt de angst waarschijnlijk toch op de voorgrond. Om deze fobie te overwinnen, ondergaat ze DeepMemory-therapie, een innovatieve methode met deepfake-technologie en AI, waarbij een digitale versie van zichzelf in video’s de angst confronteert met positieve uitkomsten om nieuwe, positieve herinneringen te creëren en de negatieve emoties geleidelijk te verminderen.
Techniek
Om de intense angst voor mandarijnen bij Anita te behandelen via DeepMemory-therapie, hebben we een reeks geavanceerde technieken en AI-toepassingen ingezet, gebaseerd op deepfake-technologie en deep learning-algoritmes. Allereerst creëerden we een uitgebreide expressiebibliotheek van Anita’s gezicht door haar te filmen met drie camera’s vanuit verschillende hoeken. Deze expressies en gezichtsuitdrukkingen vormen een cruciaal onderdeel voor het maken van realistische deepfakes, omdat ze zorgen voor nauwkeurige weergave van emoties en bewegingen tijdens het face-swapping-proces.
Vervolgens beeldde een dubbelganger Anita’s angst uit in herkenbare situaties, die we filmden en monteerden tot korte films. Dit diende als basis voor de deepfake-video’s, waarin Anita zichzelf vanuit een kunstmatige derdepersoonsperspectief (A3PO) observeert terwijl ze de fobie confronteert met positieve uitkomsten, om negatieve emoties te verminderen en nieuwe, positieve herinneringen op te bouwen.
Voor de technische uitvoering maakten we gebruik van diverse tools: MVE (Machine Video Editor) voor de creatie en beheer van datasets, inclusief het genereren van Xseg-maskers voor precieze gezichtssegmentatie. We pasten DeepFaceLab 2.0 toe, een open-source deepfake-software gebaseerd op deep learning, voor het realistisch vervangen van gezichten en het trainen van modellen op de verzamelde data. Ten slotte gebruikten we DaVinci Resolve om alles te monteren, masks over elkaar te leggen en de video’s te finaliseren, wat zorgt voor naadloze integratie van AI-gegenereerde elementen.
Resultaten
Na de DeepMemory-therapie, waarbij Anita via deepfake-video’s zichzelf in positieve confrontaties met mandarijnen zag, lijken de resultaten onder voorbehoud positief te zijn, hoewel verdere evaluatie nodig is om de langetermijneffecten te bevestigen.
Ze bekeek de gepersonaliseerde video’s aanvankelijk twee keer onder begeleiding van onderzoekers, wat leidde tot merkbare lichamelijke reacties. Vervolgens keek ze ze zelfstandig thuis op geschikte momenten, soms met familie erbij. Na een paar weken meldde ze dat ze beter in staat was om naar mandarijnen te kijken zonder paniek. In het dagelijks leven lijkt ze weer dichter in de buurt van het fruit te kunnen komen, waarbij het visuele beeld zijn emotionele lading grotendeels heeft verloren. De geur blijft echter nog steeds onaangenaam en triggerend voor haar.
Desondanks geeft Anita aan dat het waarschijnlijk beter gaat met het omgaan met haar angst in alledaagse situaties; zo kan ze nu bijvoorbeeld mandarijnen kopen voor haar moeder, iets wat voorheen ondenkbaar was. Deze ontwikkelingen suggereren een geleidelijke vermindering van de fobie, in lijn met de potentie van DeepMemory om hardnekkige angsten te doorbreken, maar blijven afhankelijk van individuele factoren en vervolgonderzoek.